Za zgodą Pana dr Krzysztofa Skłodowskiego prezentujemy udostępnioną nam biografię:
Łanczkowski Stanisław, ur. 19 X 1899 roku w Wiżajnach, syn Franciszka i Bronisławy. Ukończył trzy oddziałową szkołę początkową w Wiżajnach. Następnie pomagał „rodzicom przy pracy”. Według zaświadczenia Powiatowej Komisji Kwalifikacyjnej był członkiem POW od 1 VI 1919 do 17 VI 1920 roku [!]. W arkuszu ewidencyjnym złożonym w Komisji Kwalifikacyjnej POW napisał: „na skutek werbunku przez Bronisława Bernatowicza do wstępowania w szeregi P.O.W. zgłosiłem się do tych szeregów odbywając ćwiczenia pod kierownictwem Bernatowicza i por. [Janusza] Ostrowskiego. Następnie prowadziłem wywiad dla Bernatowicza. W lipcu 1919 roku we wsi Pilokalnia gminy Bartniki [w powiecie wyłkowyskim] zostałem zatrzymany przez partyzantkę litewską będąc na wywiadzie, lecz z braku dowodów po 14 dniach zwolniono mnie. Po powrocie do Wiżajn oddziału nie zastałem, gdyż ten wyruszył na Sejny. Nadal pełniłem służbę wyw. [do] 17 VI 1920 r.”. Następnie wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w walkach na froncie polsko-bolszewickim, m.in. pod Sieniawką. Służył w 6 Pułku Strzelców Konnych w Żółkwi. 17 VII 1922 roku został zdemobilizowany. W okresie międzywojennym rolnik w Wiżajnach. W czasie II wojny światowej należał do AK. 22 I 1945 roku został aresztowany przez NKWD (wraz z 16 innymi członkami AK) i następnie osadzony w łagrze filtracyjnym (prowieroczno-filtracyjonnym) nr 140 w Kalininie. W jego dokumentach z okresu pobytu w łagrze jako przyczyna zatrzymania wpisano „nie znana”. Od 30 V 1945 do 16 I 1946 roku przebywał w obozie jenieckim nr 46 w Ostaszkowie. Następnie został zwolniony i 26 I 1946 roku repatriowany do Polski. Po wojnie rolnik w Wiżajnach. Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Petronelą z domu Ziniewicz (ur. 6 VII 1902, zm. 31 XII 1951 roku), z którą miał pięcioro dzieci: Janinę (ur. ok. 1923), Mieczysława (ur. 2 I 1927, zm. 17 IV 1972), Zygmunta (ur. ok. 1930), Czesława (ur. ok. 1931 roku) i Stanisława (ur. ok. 1933). Po śmierci pierwszej żony ożenił się powtórnie z Franciszką Falecką (ur. ok. 1905, zm. w 1994 roku). Zmarł 12 I 1976 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wiżajnach (sektor A, grób numer 512).
Opracował Krzysztof Skłodowski.