1.12.2021 r.
Władysław Fiedorowicz urodził się 20 lipca 1887 r. we wsi Budwieć, był synem Szymona. W stopniu szeregowego działał w POW od 1 lipca 1919 r. Był gajowym. W 1938 r. jego wniosek o odznaczenie Medalem Niepodległości został odrzucony. Nominowanie do odznaczenia Medalem Niepodległości potwierdza, że był Powstańcem Sejneńskim i/albo żołnierzem wojny polsko-bolszewickiej 1920 r.
Prosimy o pomoc w sprawie ustalenia daty śmierci i miejsca wiecznego spoczynku Władysława Fiedorowicza.
Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie podanych źródeł1.
1 Centralne Archiwum Wojskowe: https://wbh.wp.mil.pl/pl/skanywyszukiwarka_kartoteka_personalno_odznaczeniowa/?strona=3&szufladka=KARA-KARN oraz LISTA ODZNACZONYCH KRZYŻEM I MEDALEM NIEPODLEGŁOŚCI https://niezwyciezeni1918-2018.pl/nie/form/74,Lista-odznaczonych-Krzyzem-Niepodleglosci.html
07.05.2025
Fiedorowicz, Władysław (1887 – N)
Jeśli chodzi o Władysława, to w roku 1887 w aktach Parafii Berżniki jest Władysław Paweł Fiedorowicz, urodzony dnia 20.07.1887r. we wsi Budwieć (akt nr 145/1887 Berżniki), ale był on synem Pawła i Weroniki Karpowicz, a nie Szymona.
Opracowała Katarzyna Eshun na podstawie wskazanych źródeł.
8.05.2026 r.
Pan Stanisław Jachimowicz ze Stabieńszczyzny odnalazł akt ślubu Władysława Fiedorowicza z 1912 r., z którego wynika, że ojcem Władysława był Szymon Piotr Fiedorowicz, a matką Weronika, z domu Karpowicz. W akcie ślubu siostry Władysława z 1911 r. jest podobnie. Szymon Piotr Fiedorowicz w jednych aktach stanu cywilnego był Szymonem, a w innych Pawłem. Jest to jednak ta sama osoba, co udowodnił Pan S. Jachimowicz.
9.05.2026 r.
Za zgodą Pana dr Krzysztofa Skłodowskiego prezentujemy udostępnioną nam biografię:
Fiedorowicz Władysław Paweł, ur. 20 VII 1887 roku w Budwieciu w gminie Giby, syn Pawła Szymona i Weroniki z Karpowiczów (w niektórych dokumentach jako imię ojca podawał Szymon). Ukończył trzy oddziały szkoły początkowej, a następnie pracował „przy rodzicach na roli”. W grudniu 1918 roku wstąpił do POW w Gibach (według zaświadczenia Powiatowej Komisji Kwalifikacyjnej był członkiem organizacji od 1 XII 1918 do 15 XI 1919 roku, w innym dokumencie podał że wstąpił do POW w marcu 1919 roku). Był mężem zaufania i łącznikiem. Równocześnie od 1918 roku pracował jako gajowy, strzegąc „lasów polskich z rozkazu swego komendanta Dominika Miszkiela”. Jak pisał „zdawałem raporty co tydzień o ruchach ludności litewskiej, jak również rozklejałem ulotki na terenie wsi litewskich i musiałem przynieść znak, że w danych wsiach rozkleiłem. […] w miesiącu lipcu, kiedy wojsko polskie zajęło miasto Augustów komendanta ze spisami nikt nie ośmielał się przeprowadzić, ja komendanta przewiozłem do Kanału Augustowskiego i przez kanał przepłynęliśmy na drugą stronę. Czuliśmy się spokojni, lecz furmanki nie mogliśmy dostać. Zmuszony byłem przez kanał z powrotem swego konia. Wóz dostaliśmy i zawiozłem aż do Augustowa, a nazad ś.p. porucznik Zawadzki skrzynkę ładunków i paczkę nalepek, gdzie znów tą samą drogą powróciliśmy. W dniu ogłoszenia mobilizacji stawiłem się ze swoim własnym karabinem. Brałem czynny udział w [powstaniu sejneńskim i] rozbrojeniu Litwinów pod Gibami, Berżnikami i Sejnami w dniach od 22 VIII do 15 IX 1919 roku”. „Odznaczał się walecznością”, rozbroił litewskiego leśniczego. Po likwidacji oddziałów powstańczych nie wstąpił do wojska ze względu na chorą na tyfus żonę i pięcioro dzieci, których był jedynym żywicielem. Latem 1920 roku, po zajęciu Suwalszczyzny przez wojska litewskie, ukrywał się „do nadejścia wojsk polskich”. W 1924 roku został zwolniony z posady gajowego (jak podał ze względu na to że miał „8 morgów pola IV kategorii) i utrzymywał się z pracy w swoim gospodarstwie w Budwieciu. W 1945 roku (?) został aresztowany przez NKWD i wywieziony w głąb ZSRS i 1 III 1945 roku osadzony w łagrze nr 302 w kopalni Kiziel w obłastii kalińskiej, gdzie zmarł 22 IV 1945 roku. 30 I 1912 roku ożenił się w Kopciowie ze Stanisławą z Brosłowskich (ur. ok. 1887 roku w Podbudwieciu), córką Piotra i Marianny z Niemkiewiczów. W 1938 roku jego wniosek o odznaczenie Medalem Niepodległości został odrzucony.
Opracował Krzysztof Skłodowski.