Jan Tynebor urodził się 13 kwietnia 1913 r. w Wiżajnach, był synem Jana i Petroneli, z domu Szulc. W stopniu starszego ułana uczestniczył w walce przeciwko Niemcom we wrześniu 1939 r. i za męstwo w walce został odznaczony Krzyżem Walecznych. Dnia 6 października 1939 r. pod Łukowem dostał się do niewoli niemieckiej. Został jeńcem wojennym o numerze 2397 i przebywał w obozie Stalag IV A oraz Stalag IV B. Został zwolniony z obozu 26 sierpnia 1940 r. i skierowany do pracy jako robotnik przymusowy. W kwietniu 1945 r. pracę przymusową mógł już opuścić i wrócił do Wiżajn. Pracował w szkole podstawowej, był woźnym. Lubił rozmawiać z uczniami i opowiadać o swoich wojennych przeżyciach. Zmarł 3 grudnia 1998 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wiżajnach.
Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie informacji otrzymanych od Pana Zenona Łanczkowskiego z Wiżajn oraz wskazanego źródła1.
1https://straty.pl/szukaj-osoby.php