Szafirówna, Wanda (ok. 1900 – 1919)

(Por. Powstańcy Sejneńscy. Część I –  Wspomnienia i relacje. Część II –  Notki biograficzne. Praca zbiorowa pod red. Sławomira Rutkowskiego. Sejneńskie Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Sejny 2020, wydanie II, s. 76.)

Wanda Szafirówna, ps. „Karska”, „Tadeusz Kalinowski”–ur. ok. 1900 r. w Warszawie, córka Bronisława i Marii z Kaufmanów. Miała starszą siostrę Zofię Rozalię. Wanda Szafirówna po ukończeniu sześciu klas gimnazjum wstąpiła do seminarium nauczycielskiego. Od października 1918 r. należała do POW, początkowo jako funkcjonariuszka w oddziale wywiadowczym przy Żandarmerii POW, a następnie w Centralnym Oddziale Lotnym WP w Warszawie. Uczestniczyła w walkach pod Lidą i Baranowiczami. Od czerwca 1919 r. była kurierką Oddziału II Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego i Okręgu Suwalskiego POW (dostarczała meldunki na trasie Suwałki-Warszawa). Zmarła 11 IX 1919 r. w Suwałkach. Według relacji Aleksandry Lutostańskiej i Mieczysława Słowikowskiego popełniła samobójstwo. Dekretem Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z dnia 6 X 1922 r. (Adiutantura Generalna L. 14233 VM) została odznaczona pośmiertnie Krzyżem Virtuti Militari (nr 8332) i Krzyżem POW. Została pochowana na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie (kwatera 67/2/7).

Opracowała Magdalena Wołowska-Rusińska.

Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *