Za zgodą Pana Leszka Moszczyńskiego prezentujemy udostępnioną nam biografię:
Ksawery Kuczyński urodził się 6 września 1902 r. we wsi Szczebra, gmina Szczebra – Olszanka. W roku 1903 z rodzicami wyjechał do Ameryki, skąd powrócił z rodziną do Sejn w 1909 roku. Naukę w szkole średniej w Sejnach Ksawery rozpoczął w 1911 r. Po wybuchu I wojny światowej schronił się wraz z rodziną w Rosji. Wszyscy wrócili do Sejn w 1918 roku. Suwalszczyzna była wówczas pod okupacja niemiecką. Niemcy zaczęli się wycofywać z tych terenów latem 1919 r. Wówczas zaognił się polsko-litewski spór o przynależność państwową powiatów suwalskiego, augustowskiego i sejneńskiego. Polacy nie chcieli czekać, aż władze Ententy zmuszą Litwę do ustąpienia z zajętych ziem i 12 sierpnia opowiedzieli się za walką zbrojną o sporne ziemie. Ksawery wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej (P.O.W). Został kurierem i łącznikiem osobistym kierownika obwodu sejneńskiego P.O.W Franciszka Józefa Myszyńskiego i przyjął pseudonim „Kubek”. Przenosił poufne pisma z Sejn do Suwałk do Rady Obywatelskiej, uczestniczył .w tajnych misjach wywiadu, a 24 sierpnia 1919 roku brał udział w działaniach plutonu dowodzonego przez Zamojskiego Bronisława pod wsią Posejny. Został zwolniony ze służby wojskowej w celu opieki nad rodzicami i siostrą, ciężko rannymi po skrytobójczym ataku Litwinów, którzy wrzucili przez okno granat do ich mieszkania. W 1931 r. ukończył Państwową Szkołę dla Leśniczych w Białowieży, a później pracował jako leśniczy w leśnictwach Krasnopol i Gulbin. W 1950 r. powierzono mu sprawowanie funkcji nadleśniczego Nadleśnictwa Rozpuda. Zamieszkał w Kuriankach w pięknym, małym domku „na górce”. Miejscowi tak określali lokalizację nieruchomości Ksawerego Kuczyńskiego na niewielkiej wyniosłości terenu, nad rzeką Szczeberką, tuż obok budynku nadleśnictwa. Zbudowano go prawdopodobnie około 1935 roku. Był to duży dwukondygnacyjny drewniany budynek jednak bez wody i kanalizacji ( usytuowany w oddziale leśnym 138j, geo-mapa Krukówek, oddział 145/2). Na parterze mieściło się biuro nadleśnictwa i mieszkanie sekretarza nadleśnictwa, a piętro zajmowały dwie rodziny pracowników. Jeszcze latach 50-tych ubiegłego wieku naprzeciwko budynku nadleśnictwa stała szopa, w której wiekowy staruszek, wytwarzał gonty na pokrycia dachowe. Były to łupane, cienkie deszczułki z drewna iglastego, w których wzdłuż dłuższej krawędzi przebiegał wpust pozwalający na łączenie jednej deseczki z drugą. Podziwiać można było precyzję ręcznego wykonania gontów prostymi stolarskimi narzędziami. Po śmierci gonciarza w szopie zorganizowano skup runa leśnego, a potem szopę rozebrano. Rozebrano także wysoką, przedwojenną wieżę przeciwpożarową stojącą na skraju lasu w niewielkiej odległości od nadleśnictwa. Z nadleśnictwa do stacji kolejowej było 8 km, do przystanku autobusowego ( P.K.S w Olszance) 6 km, do Suwałk 18 km. Nadleśniczy był szanowany przez lokalną społeczność i znany z życzliwosci dla ludzi. Kochał las, a jego drugą pasją było pszczelarstwo i hodowla pięknych koni. Zmarł w 1971 r. na rok przed likwidacją nadleśnictwa. Pierwszym po wojnie sekretarzem Nadleśnictwa był Remigiusz Aleszkiewicz, a kasjerem Józef Putra. W 1950 roku pracę w nadleśnictwie rozpoczął Kazimierz Krzywicki.
Opracował Leszek Moszczyński.