Piotrowicz, Konstanty (1892 – 1969)

Konstanty Piotrowicz urodził się 22 marca 1892 r. w Kownie. Był synem Hipolita i Adeli, z domu Żylińskiej. W 1902 r. rozpoczął naukę w gimnazjum w Kownie. W latach 1907 – 1913 należał do organizacji niepodległościowej ,,Sokół”. Za polityczną aktywność został wydalony z gimnazjum. Od 1911 roku w Piotrogradzie brał udział w kursach politechnicznych, a po ukończeniu 5 semestrów kursu został wcielony do 52. pułku piechoty rosyjskiego carskiego wojska. Po ukończeniu w sierpnia 1914 r. szkoły podoficerskiej, już w charakterze instruktora, rozpoczął służbę w 248. pułku piechoty, a w październiku 1914 r. wyruszył wraz z pułkiem na front. W walce z Niemcami został ranny 11 lipca 1915 r. i odesłany do szpitala w Wilnie, a następnie do szpitala w Piotrogradzie. Wybuch bolszewickiej rewolucji przyczynił się do zakończenia służby w wojsku rosyjskim i w maju 1918 r. umożliwił powrót do Kowna. Konstanty Piotrowicz rozpoczął  bardzo aktywną działalność w Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). Pełnił funkcję komendanta łączności okręgu. Wykazał się wielką pomysłowością i ofiarnością w tworzeniu kolejnych okręgów POW w Kownie i w jego okolicach, w powiększaniu liczby członków POW. Władze litewskie wykryły te działania i dokonały aresztowań wielu działaczy POW. Po wyjściu za kaucją z więzienia Konstanty Piotrowicz zbiegł w listopadzie 1920 r. do Polski unikając w ten sposób grożącego mu na Litwie procesu karnego. W grudniu tego roku wstąpił, w randze porucznika, do Wojska Polskiego. W 1922 r. z pierwszą lokatą ukończył szkołę oficerską w Toruniu i rozpoczął służbę w wojskach balonowych Polskich Sił Powietrznych, które stacjonowało w Legionowie. Po zakończeniu kampanii wrześniowej 1939 roku walczył we Francji i Anglii, a służbę wojskową zakończył po II wojnie światowej w randze podpułkownika. Planował powrót wraz z rodziną z Wielkiej Brytanii do Polski, ale musiał zmienić ten zamiar, gdy wysłany na rekonesans zięć, Mieczysław Ałaszewski, uniknął aresztowania i wrócił tylko dlatego, że zamiast niego aresztowano pomyłkowo jego brata, Edwarda Ałaszewskiego, znanego sportowca i karykaturzysty. Konstanty Piotrowicz został odznaczony Krzyżem PO, Krzyżem Zasługi i Krzyżem Niepodległości (,,Monitor Polski” z dnia 14 grudnia 1931 r.,  nr 287/1931, dział B. poz. 182 a) Piotrowski Konstanty, a nie Piotrowicz Konstanty.  Pomyłka niewątpliwa, znamy bowiem dokument mówiący, że Krzyż Niepodległości został przyznany Konstantemu Piotrowiczowi, synowi Hipolita, urodzonemu w Kownie 22 marca 1892 r. ,, Zarządzeniem prezydenta z 10 X 1931”.) Odznaczenie i dyplom przesłano 24 października 1931 r. na adres: Jabłonna, leg. Budynek 8).  Najwyższym odznaczeniem był jednak Krzyż Virtuti Militari V klasy, o numerze 5855 (1934 rok).

Zmarł 6 listopada 1969 r. i został pochowany na cmentarzu Hither Green, Catford, w Londynie, kwatera ZZ, numer miejsca 141.

Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie podanych źródeł1 oraz informacji, odczytanych z kopii dwóch pośmiertnych nekrologów oraz z napisów na cmentarnym nagrobku.

Centralne Archiwum Wojskowe: https://wbh.wp.mil.pl/pl/skanywyszukiwarka_kartoteka_personalno_odznaczeniowa/?strona=3&szufladka=KARA-KARN oraz LISTA ODZNACZONYCH KRZYŻEM I MEDALEM NIEPODLEGŁOŚCI https://niezwyciezeni1918-2018.pl/nie/form/74,Lista-odznaczonych-Krzyzem-Niepodleglosci.html; https://pl.wikipedia.org/wiki/Edward_A%C5%82aszewski.

Dodaj do zakładek Link.

Jedna odpowiedź na „Piotrowicz, Konstanty (1892 – 1969)

  1. Andy Mark Alaszewski komentarz:

    Po wojnie chciał wrócić z rodziną (żona, córka Danuta i jej mąż Mieczysław Ałaszewski oraz dzieci). Mieczysław, inżynier budownictwa lądowego, pracował dla UNRRA i w 1947 r. mógł wrócić do Polski, aby zainstalować mosty Baileya na Wiśle. Mieczysław poznał przedwojennego Mariana „Marka” Spychalskiego. Obydwoje wywodzili się z Łodzi z klasy robotniczej i byli absolwentami Politechniki Warszawskiej. Spychalski był ministrem i członkiem politbiura, a Polska szukała na Zachodzie kredytów na odbudowę i rynków zbytu dla śląskiego węgla. Jednak Mieczysław został ostrzeżony, że Stalin planuje rozprawę i uciekł ostatnią łodzią wypływającą z Gdańska. Na jego miejscu aresztowano jego brata. Zarówno Mieczysław, jak i jego brat Edward byli przedwojennymi sławnymi piłkarzami, Mieczysław był napastnikiem lokalnego LKS-u i Polonii.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *