Wołukanis, Franciszek (1902 – 1989)

Franciszek Wołukanis urodził się w 1902 r.  Był synem Piotra i Katarzyny, z domu Zaleskiej. Ojciec Piotr pochodził z Wiejsiej. Z zawodu był sadownikiem. Zasadzał drzewa owocowe w okolicznych majątkach, a to przy ówczesnych warunkach podróżowania zmuszało rodzinę do częstych zmian  miejsca zamieszkania. Zmarł w 11 marca1905 r. młodo, w wieku zaledwie 38 lat. Pozostawił żonę z gromadką małych jeszcze dzieci. Najmłodszy syn Wiktor, ojciec Sabiny Wołukanis, miał tylko 11 miesięcy (urodził się 16 kwietnia 1904 r. ), gdy umarł ojciec. W czasie I wojny światowej rodzina znalazła się w Rosji. Starszy brat Franciszka, Bolesław, pracował w Tule w fabryce zbrojeniowej.  Gdy w pracy na nocnej zmianie usłyszał naradę rewolucjonistów, to zrozumiał, co ich czeka. Rodzina zdążyła uciec do Sejn jeszcze przed rewolucją październikową 1917 r.

Franciszek Wołukanis walczył jako artylerzysta  w 18 ważniejszych bitwach wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. Mieszkał później w Sejnach i tu się ożenił, małżeństwo było jednak bezdzietne. Sabina Wołukanis pamięta, jak stryj Franciszek często siedział z jej ojcem Wiktorem przy stole i na rozłożonej mapie pokazywał miejsca walk wojny 1920 r., w których brał udział, kreślił swój szlak bojowy. Lubił wspominać i opowiadać. Zmarł  31 marca 1989 r. w Sejnach z powodu grypy. Został pochowany na  Nowym Cmentarzu.

Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie informacji, otrzymanych od bratanicy Franciszka Wołukanisa, Sabiny Wołukanis, oraz na  podstawie napisu na cmentarnym nagrobku.

Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *