Adamowicz, Michał (1900 – 1941), KL Gusen

Michał Adamowicz, ur. 10 II 1900 roku w Deguciach w gminie Berżniki, syn Piotra i Aleksandry z Michalskich. 1 II 1919 roku złożył przysięgę na ręce Piotra Szyryńskiego i został członkiem komendy lokalnej POW „Posejnele” nr 4. Brał udział w powstaniu sejneńskim. Po jego zakończeniu, jako jedyny żywiciel rodziny powrócił do domu. W okresie międzywojennym był radnym Rady Miejskiej Sejn. W 1938 roku jego wniosek o odznaczenie Medalem Niepodległości został odrzucony.

Opracował Krzysztof Skłodowski.

Irena Kasperowicz-Ruka dodaje, iż w czasie okupacji Michał Adamowicz został przez Niemców aresztowany i zginął w KL Gusen. (por. Irena Staniewicz, Sejny w okresie okupacji hitlerowskiej, Almanach Sejneński nr 4,  Ośrodek ,,Pogranicze – sztuk, kultur, narodów ” w Sejnach, Sejny 2005, s. 144). Na obu sejneńskich cmentarzach nie ma mogiły z wymienieniem Michała Adamowicza, chociaż na Starym Cmentarzu są cztery groby rodzinne Adamowiczów, a na nowym cmentarzu jeden. Wynika zapewne to stąd, iż w późniejszych latach okupacji Niemcy zaprzestali przesyłać rodzinom prochy ofiar obozów koncentracyjnych. Gdyby Michał Adamowicz przeżył obóz koncentracyjny lub gdyby przesłono z obozu jego prochy, to można przypuszczać, że pochowane byłyby w Sejnach w grobie rodzinnym na Starym Cmentarzu.

Dodaj do zakładek Link.

2 odpowiedzi na „Adamowicz, Michał (1900 – 1941), KL Gusen

  1. Ewa Matysiuk komentarz:

    Michał Adamowicz – to mój dziadek.
    Michał był synem Piotra i Aleksandry Adamowicz, z domu Michalskiej, ur. 14-02-1900 (małe sprostowanie) w Deguciach. W 1929 r. Michał zawarł drugie małżeństwo z Marianną Krejczman. O pierwszej żonie niestety wiemy tylko, że po porodzie, prawdopodobnie z komplikacjami, zmarła i dwoje dzieci też nie przeżyło. Z drugiego małżeństwa narodziło się również dwoje dzieci – 2 córki: Helena, ur. 1934 r. i Regina, ur. 1939 r.
    Jedną z nich jest moja mama Helena Popławska.
    Obie córki nie mają dużo wspomnień o ojcu, ponieważ w dniu aresztowania były małymi dziećmi i tylko fragmenty pozostały w pamięci. Z wojny dziadek wrócił w 1939 r., a aresztowany został przez Gestapo w 1940 r. Najpierw przebywał w więzieniu hitlerowskim, prawdopodobnie w Sejnach, potem został wywieziony do obozu. Daty tych wydarzeń w dokumentach są bardzo różne i jest też dużo pomyłek. W obozie Mauthausen znalazł się, jak wynika z dokumentu COMITE INTERNATIONAL GENEVE, 5 maja 1940 r. i otrzymał numer obozowy 24800.
    Przeniesiony został do podobozu Gusen i tam zginął.
    Z otrzymanego aktu zgonu z Niemiec wynika, że 14 września 1941 zmarł na zapalenie płuc. 17 września został spalony w krematorium Auschwitz.
    Prochów niestety babcia nie otrzymała nigdy, dlatego dziadek nie ma imiennego grobu.
    W Sejnach są pochowani dwaj bracia dziadka, Mieczysław i Antoni, a także druga żona, moja babcia Marianna Adamowicz, która umarła w 2000 r.
    Polski akt zgonu dziadka został wystawiony z dniem 15 lipca 1942 r., co nie jest prawidłową datą śmierci.

  2. Irena Kasperowicz-Ruka komentarz:

    Bardzo dziękujemy za cenne informacje, pozwoliły one na korektę daty śmierci Michała Adamowicza i powiększyły naszą wiedzę o jego tragicznym losie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *