Bućkun, Wincenty (1894 – 1941)

Wincenty Bućkun, ur. 9 XII 1894 roku w Sejnach, syn Józefa i Marianny. Do 1913 roku terminował w zakładzie krawieckim. Jako jedynak nie służył w wojsku carskim.  Przed powstaniem sejneńskim wstąpił  do POW, jego zwierzchnikiem był Feliks Kalwejta. Wziął udział w walkach powstania, w dniach 23–25 sierpnia. Po odzyskaniu Sejn na krótko był zatrudniony w policji. Pracował jako majster krawiecki. Mieszkał w Sejnach przy ulicy Piłsudskiego 22.  Należał do Koła Związku Peowiaków w Sejnach. W 1933 roku był jednym ze świadków przesłuchiwanych przez Żandarmerię KOP w postępowaniu dotyczącym oskarżeń o współpracę z oddziałami litewskimi podczas powstania sejneńskiego Josela Szyryna. W 1914 roku ożenił się z Zofią z Idzikowskich, z która miał troje dzieci. Był odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921. W 1937 roku jego wniosek o odznaczenie Medalem Niepodległości został odrzucony.  Zmarł w 1941 r.  Na Starym Cmentarzu w Sejnach jest mogiła Wincentego Boćkuna, w której pochowana jest także jego żona Zofia.

Opracował Krzysztof Skłodowski.

Irena Kasperowicz-Ruka dodaje, iż inny Wincenty Boćkun, ur. 30 VIII 1900 roku w Sejnach, pracownik  urzędu pocztowego, został w  kwietniu 1940 r.  zaaresztowany przez gestapo i zginął 26 maja 1940 r. w KL Oranienburg-Sachsenhausen. Nie wiemy, czy brał udział w Powstaniu Sejneńskim. Był żonaty z Weroniką z Gregorowiczów, której mogiła znajduje się na Starym Cmentarzu w Sejnach. Na tym samym cmentarzu pochowany jest także Wincenty Boćkun (1927-1973), trzecia z osób o tym samym nazwisku i imieniu, którą wspominamy. Jest on synem Weroniki i Wincentego, pracownika urzędu pocztowego, a nie synem Zofii i Wincentego, który był krawcem. (Por. także : Artur Ochał, Nieznany epizod powstania sejneńskiego w 1919 roku w świetle dokumentów żandarmerii Korpusu Ochrony Pogranicza, http://www.astn.pl/r2006/nieznany.htm [dostęp: 25.05.2021 r.] oraz  Irena Staniewicz, Sejny w okresie okupacji hitlerowskiej, Almanach Sejneński 4,  Ośrodek ,,Pogranicze – sztuk, kultur, narodów ” w Sejnach, Sejny 2005, s. 146). 

Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *