Szmigielski, Józef (1897 – 1969)

Józef Szmigielski (Śmigielski), ur. 19 III 1897 roku w Lubowie w powiecie kalwaryjskim, syn Ignacego i Józefy ze Szczuków. W 1911 roku ukończył trzyklasową szkołę miejską w Lubowie i za namową nauczyciela Boszysa i pod jego kierunkiem do końca 1912 roku przygotowywał się do egzaminów do seminarium nauczycielskiego. W 1913 roku wyjechał do mieszkającej w Mińsku ciotki i tam został przyjęty na pierwszy kurs seminarium. Po wybuchu I wojny światowej i śmierci ciotki, będąc uczniem 2 kursu musiał przerwać naukę i podjął prace jako zarządzający piekarnią Punktu Zaopatrzenia Nr 7a w Ratomce Wszechrosyjskiego Sojuzu Ziemskiego. 10 IX 1916 roku został powołany do służby wojskowej w armii carskiej. Służył w 1 Kaukaskiej Dywizji Kawalerii. W marcu 1917 roku został zdemobilizowany i powrócił do Ratomki. Po jej zajęciu przez Niemców w lipcu 1917 roku powrócił do Lubowa, gdzie pracował na gospodarstwie. W październiku 1918 roku wstąpił do POW „której komendantem był por. Gąsowski”, a następnie do formowanej za zgodą Niemców Straży Bezpieczeństwa w Suwałkach / „Oddziału Samoobrony Ziemi Suwalskiej” / „Oddziału ppłk Szulca w Suwałkach”. Jak pisał „W powyższej organizacji brałem czynny udział w zdobywaniu broni, pełnieniu służby wartowniczej i ćwiczeniach, do czasu jej rozbrojenia przez Niemców w koszarach przy ulicy Augustowskiej t.j. marca 1919 roku [6 lub 7 III 1919 roku]. Po rozbrojeniu udałem się do 41 Suwalskiego Pułku Piechoty [wówczas 1 Suwalski Pułk Strzelców] stacjonowanego w Skidlu i zostałem przydzielony do 4-tej kompanii, gdzie brałem czynny udział w walce z bolszewikami w roku 1919/20”. Co najmniej od 1930 roku wachm. 2 Pułku Ułanów Grochowskich, podoficer sanitarno-weterynaryjny. W 1932 roku mieszkał w Suwałkach przy ulicy Kalwaryjskiej 12. We wrześniu 1939 roku przydzielony do kwatermistrzostwa pułku. W czasie II wojny światowej, od XI 1940 członek ZWZ-AK ps. „Zawisza” „Wujcio” „Rzędzian”, starszy sierżant, w 1941 dowódca plutonu w Placówce Sejny, a od 1943 dowódca 6 kompanii Sejny II batalionu i dowódca patrolu partyzanckiego, który przeprowadził kilka akcji zbrojnych. W maju 1944 roku został awansowany do stopnia chorążego. Brał udział w Akcji „Burza”. Latem 1944 roku, po przejściu frontu wraz z oddziałem został aresztowany przez Sowietów i wywieziony w głąb ZSRS. Do 5 V 1947 roku przebywał w łagrze w Ostaszkowie w obłastii kalinińskiej i następnie do 20 X 1947 roku łagrze w Morszańsku w obłasti tambowskiej. Po zwolnieniu 13 XI 1947 roku repatriował się do Polski. Nie wykluczone, że jego nazwisko („Śmigielski” bez imienia) znalazło się na sporządzonej w 1949–1950 przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego liście domniemanych, przedwojennych agentów i współpracowników KOP, Oddziału II i SRI DOK III. Był żonaty z Marią z Ostrowskich. Nie miał dzieci. Zmarł w 1969 roku. Został pochowany na „starym” cmentarzu parafialnym w Sejnach. Był odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości (w 1932 roku), Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, a za działalność w konspiracji ZWZ-AK Krzyżem Walecznych (w listopadzie 1943 roku) i Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami (w 1944 roku).

Opracował Krzysztof Skłodowski.

Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *