Franciszek Łanczkowski urodził się 13 stycznia 1901 r. w Wiżajnach. Był synem Stanisława. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany i przydzielony w Suwałkach do 4. Dywizjonu Artylerii Konnej. W stopniu strzelca brał udział w walkach obronnych od 1 września do 6 października 1939 r. Wzięty do niewoli niemieckiej przebywał w obozie jenieckim na terenie Austrii, a następnie był przenoszony do innych obozów. Ostatni znajdował się przy granicy francuskiej. Odzyskał wolność 31 marca 1945 r., po wyzwoleniu obozu przez wojska amerykańskie. Następnie został wcielony do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Przewieziony do Włoch został żołnierzem 2. Korpusu, ale przy pierwszej sposobności zgłosił chęć powrotu do Polski. Wrócił do kraju w grudniu 1945 r. W Wojskowym Biurze Historycznym sygnatura akt powrotu do ojczyzny Franciszka Łączkowskiego ma numer IV.501.2.562 k.22 (por. https://wbh.wp.mil.pl/pl/skany/detale_wyszukiwarka_bazy_personalne/2409971/). Franciszek Łanczkowski zmarł 24 października 1984 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Wiżajnach (Sektor A, nr grobu 486).
Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie informacji oraz dokumentów, których kopie Pan Zenon Łanczkowski był uprzejmy przekazać do wglądu.