Za zgodą Pana dr Krzysztofa Skłodowskiego prezentujemy udostępnioną nam biografię:
Milewski Wincenty, ur. 5 IX 1894 roku w Posejnelach (w dokumentach personalnych podawał datę według starego stylu 24 VIII 1894 roku), syn Antoniego i Elżbiety z Łejmelów. Ukończył trzyklasową Szkołę Miejską w Sejnach. 26 II 1916 roku został zmobilizowany do armii rosyjskiej i wcielony do Baonu Zapasowego 113 Staroruskiego Pułku Piechoty. Ukończył wojenny kurs elektro-techniczny w Aleksandropolu w guberni erywańskiej oraz sześciomiesięczny kurs dla urzędników poczt polowych. Od 13 III 1917 roku służył w kompanii telegraficznej Kaukaskiego Baonu Zapasowego Saperów, a od 17 VIII 1917 roku w 5 kompanii telegraficznej 5 Kaukaskiego Baonu Saperów na froncie kaukaskim. 13 IX 1917 roku (w innym dokumencie 29 X 1917 roku) został mianowany urzędnikiem wojskowym wojsk łączności czasu wojny i przydzielony do poczty polowej Nr 248 93 Polowego Oddziału Telegraficznego w Tyfilisie. 1 V 1918 roku (w innym dokumencie 28 V 1918 roku) został zwolniony ze służby z powodu demobilizacji Armii Kaukaskiej. Po powrocie do Berżnik pracował jako pełniący obowiązki leśniczego. 6 VIII 1920 roku zgłosił się w Powiatowej Komendzie Uzupełnień w Ciechanowie i wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego w charakterze urzędnika wojskowego XI rangi Armii Ochotniczej (w innych dokumentach podano, że nie został formalnie przyjęty do WP, a jego podanie o przyjęcie do w charakterze urzędnika wojskowego 25 XI 1920 roku zostało załatwione odmownie ze względu na brak cenzusu naukowego). 9 sierpnia został przydzielony do I Baonu Telegraficznego Szkolnego 1 Pułku Łączności w Zegrzu, do którego przybył 18 sierpnia i został przydzielony do kompanii telegraficznej specjalnej, gdzie prowadził szkołę mechaników. W opinii dowódcy Baonu był „Wyrobiony jako mechanik. […] Pilny – obowiązkowy” „Technicznie dobry. Dobry kierownik budowy linii tel. i kursów i kursów mechanicznych”. 22 XII 1920 roku został zwolniony ze służby. Co najmniej od 1924 roku pracował jako kierownik Urzędu Pocztowego w Bargłowie, a później jako urzędnik pocztowy w Białymstoku. Według informacji rodzinnych około 1934–1935 roku wrócił do Posejneli i pracował w Lasach Państwowych jako leśniczy. Funkcję tę pełnił również po wojnie. W nocy 13 na 14 IX 1945 roku został uprowadzony z domu w Posejnelach przez podających się za grupę operacyjną MO partyzantów z oddziału Józefa Sulżyńskiego „Brzozy” i następnie rozstrzelany. Był żonaty z Gryzeldą z Kuczyńskich, z którą miał pięcioro dzieci: Zenona Leona (ur. w 1920 roku), córkę Janinę (ur. 11 III 1922 roku), Zdzisława Jacka (ur. 17 VIII 1924), Marcelego (zm. jako dziecko), Irenę (zm. jako dziecko), Jerzego Zygmunta (ur. 4 VII 1931 roku) i Marylę (ur. w 1933 roku).
Opracował Krzysztof Skłodowski.