3.02.2023 r.
Franciszek Dubowski urodził się 12 maja 1895 r. w Gibach jako syn Jana. W POW działał od 21 lipca 1919 r. w stopniu szeregowego, brał udział w Powstaniu Sejneńskim 1919 r. Był rolnikiem.
Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie podanych źródeł1.
1Centralne Archiwum Wojskowe https://wbh.wp.mil.pl/pl/skanywyszukiwarka_kartoteka_personalno_odznaczeniowa/?strona=3&szufladka=KARA-KARN oraz LISTA ODZNACZONYCH KRZYŻEM I MEDALEM NIEPODLEGŁOŚCI https://niezwyciezeni1918-2018.pl/nie/form/74,Lista-odznaczonych-Krzyzem-Niepodleglosci.html, Listy członków POW z lat 1918 – 1919, sporządzone przez Dominika Miszkiela i Piotra Szyryńskiego, Protokół Komisji Weryfikacyjnej POW z dnia 6 kwietnia 1924 r., strona internetowa straty.pl.
4.05.2026 r.
Dzięki wytrwałym poszukiwaniom i uprzejmości Pana Stanisława Jachimowicza ze Stabieńszczyzny dowiedzieliśmy się, że Franciszek Dubowski został pochowany w Berżnikach. Krótkie wspomnienie o Franciszku Dubowskim możemy na tej podstawie przenieść z zakładki pochowani poza Sejnami, w nieznanym miejscu, do zakładki pochowani poza Sejnami, w Berżnikach.
Za zgodą Pana dr Krzysztofa Skłodowskiego prezentujemy udostępnioną nam biografię:
Dubowski Franciszek, ur. 12 IV 1895 roku w Budwieciu w gminie Giby, syn Jana i Anny z Miszkielów (według metryki, w życiorysie złożonym w Komisji Kwalifikacyjnej POW i Komitecie Krzyża i medalu Niepodległości jako nazwisko matki podał Milewska). Ukończył trzy oddziały szkoły początkowej, a następnie pomagał w prowadzeniu gospodarstwa rodziców. W maju 1919 roku wstąpił do komendy lokalnej POW „Wigrańce” nr 5 (w innym dokumencie podano, że został członkiem organizacji 21 VII 1919 roku). Był szeregowym członkiem komendy lokalnej POW „Wigrańce” nr 5. W życiorysie złożonym w Komisji Kwalifikacyjnej POW napisał: „Byłem jako szeregowiec. Po przysiędze uczęszczałem na ćwiczenia. W dniu ogłoszenia mobilizacji stawiłem się z karabinem w ręku. Brałem udział w rozbrojeniu Litwinów pod Gibami, Berżnikami i Sejnami”. Po zakończeniu powstania nie wstąpił do wojska „z powodu choroby rodziców”. W latach 1920–1921 odbył służbę wojskową w 41 Suwalskim Pułku Piechoty. W okresie międzywojennym rolnik w Budwieciu. W życiorysie złożonym w Komisji Kwalifikacyjnej podał, że był żonaty i miał dwoje dzieci. Według informacji rodziny zmarł w wieku 45–47 lat i nie miał dzieci. Został pochowany na cmentarzu w Berżnikach. W 1938 roku jego wniosek o odznaczenie Medalem Niepodległości został odrzucony „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Opracował Krzysztof Skłodowski.