Za zgodą Pana dr Krzysztofa Skłodowskiego prezentujemy udostępnioną nam biografię:
Łukaszewicz Józef „Łabiński”, ur. 16 II 1891 roku w Kodziach w gminie Giby, syn Władysława i Marianny z Wydrów. Był bratem Ignacego, członka POW. Ukończył szkołę początkową w Kopciowie, a następnie pomagał w prowadzeniu gospodarstwa rodziców. Jak napisał w 1911 roku rozpoczął „gospodarstwo na gruncie wydzierżawionym […] majątku Helenowo: w gminie Kopciowo”. W 1912 roku ożenił się z Władysławą z Rydzewskich (ur. w 1878 roku w majątku Sejwy w gminie Sejwy, córkę Aleksandra i Aleksandry z Jaskołdów, dzierżawców Sejw), która od 1911 wraz ze swoim wujem Jaskołdem, weteranem powstania 1863 roku dzierżawiła majątek Helenowo (część?), nauczycielką prywatną, działaczką narodową, a później członkinią POW. Po wybuchu I wojny światowej i zniszczeniu w wyniku działań wojennych Helenowa, w 1915 roku wraz z rodziną przeniósł się do należącego do Kazimierza Mórawskiego (podawał Morawskiego), majątku Podwejsiejki w gminie Wiejsieje, gdzie pełnił „obowiązki rządcy”. 18 IX 1918 roku wstąpił do POW (według tymczasowego zaświadczenia Wojskowego Biura Historycznego był członkiem POW od 1 IX 1918 do 1 IX 1919 roku). Jak napisał „w tymże w/w majątku za wiedzą właściciela tegoż p. K. Morawskiego pracowałem w P.O.W. jako kurier i mąż zaufania w Komendzie Lokalnej Wejsieje – Kopciowo [„Kopciowo-Kadysz”], pod dowództwem komendanta Adolfa Bóbko”. W początku 1919 roku (?) złożył przysięgę na ręce ppor. Janusza Ostrowskiego w Wiejsiejach. Jak pisał: „W czasie wybuchu powstania sejneńskiego opuściłem w/w teren i udałem się z pomocą swoim towarzyszom, walczącym na terenie Sejneńszczyzny w miejscowościach Kopciowo – Kadysz z Litwinami […] do 1 IX 1919 roku”. Następnie brał udział „w akcji przeciwko Litwinom w miejscowościach poza Kanałem Augustowskim (strona północno-wschodnia) skutkiem tej ostatniej akcji Koalicja Państw zachodnich zmuszona była linię Curzona zmienić na korzyść państwowości polskiej z Kanału Augustowskiego na rzeki: Ihorka-Marycha-Czarna Hańcza powiększając w ten sposób teren państwowości polskiej nie tylko wieloma zaludnionymi miejscowościami, lecz również szczególniej co najmniej o jedną trzecią część terenu lasów ówczesnego Nadleśnictwa Pomorskiego i o cały teren ówczesnego Nad-leśnictwa Hańczańskiego”. Następnie zamieszkał w Sejnach, a od 1929 roku w Kodziach w gminie Giby. W 1934 roku podał, że „chwilowo” był zamieszkały w należącym do Wacława Górskiego folwarku Szynkowce w gminie Balla Wielka. Był członkiem Placówki Sejny (w innym dokumencie Sopoćkinie) Związku Peowiaków. W 1938 roku jego wniosek o odznaczenie Medalem Niepodległości został odrzucony „z powodu braku pracy niepodległościowej”
Opracował Krzysztof Skłodowski.
15.01.2026 r.
Dzięki uprzejmości Pana Stanisława Jachimowicza ze Stabieńszczyzny i jego wytrwałych poszukiwań rodziny weterana dowiedzieliśmy się, że Józef Łukaszewicz został pochowany na cmentarzu w Kopciowie. Oczekujemy jeszcze informacji o dacie zgonu.