Józef Fiedorowicz urodził się 19/25 września 1912 r. w Lasance, pow. Sejny. Był synem Józefa i Anny, z domu Mikołanis. W randze plutonowego 3 Pułku Szwoleżerów, brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. Jako jeniec wojenny o numerze 33125 przebywał w obozie Stalag XVII – A. W lipcu 1940 r. został skierowany do pracy przymusowej pod nadzorem Theodora Krotha. Pracował w dzielnicy Koblencji Ruebenach, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat. Pracę zakończył w sierpniu 1944 r. Zmarł w Sejnach w 2000 r. i został pochowany na Starym Cmentarzu.
Opracowała Irena Kasperowicz-Ruka na podstawie wskazanych materiałów1 oraz informacji, otrzymanych od Pana Stanisława Jachimowicza ze Stabieńszczyzny.
1https://straty.pl/szukaj-osoby.php oraz https://pl.wikipedia.org/wiki/3_Pu%C5%82k_Szwole%C5%BCer%C3%B3w_Mazowieckich:
3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. Pułkownika Jana Kozietulskiego (3 pszwol.) – oddział kawalerii Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej. Pułk sformowany został jako 201 ochotniczy pułku szwoleżerów i pod tą nazwą walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W okresie pokoju stacjonował w garnizonie Suwałki. Wchodził w skład Suwalskiej Brygady Kawalerii. W kampanii wrześniowej walczył w składzie macierzystej brygady. Dwa szwadrony pułku dokonały 3 września wypadu na teren Prus Wschodnich. Pułk przebił się do Puszczy Białowieskiej, następnie w składzie SGO „Polesie” walczył pod Wolą Gułowską i Kockiem. Skapitulował jako jeden z ostatnich 6 października 1939. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.