Wodopój

Obok obu mostów w mieście były łagodne zjazdy do rzeki, utwardzone kamieniami, po to by przejeżdżające przez Sejny pojazdy konne mogły wjechać do wody i zdrożone konie mogły zaspokoić pragnienie. W czasie gdy większość pojazdów miała koła drewniane, okute metalową obręczą, taki przejazd przez rzekę miał dodatkowy cel: moczenie rozsychających… Czytaj dalej

Przyjechało wesołe miasteczko

Wesołe miasteczko to przede wszystkim duża karuzela, karuzela dla dzieci i strzelnice z kwiatkami i tarczami, gdzie za wystrzelone punkty można było wygrać kryształowy wazon (w tamtym czasie rzecz nieosiągalna w normalny sposób). Początkowo miasteczko ustawiało się trochę na uboczu, w miejscu mniej więcej między dzisiejszymi delikatesami a pocztą. Kiedy… Czytaj dalej

Studnie

Kiedy nie było w mieście wodociągu, ludzie zaopatrywali się wodę ze studzien i rzeki. Większość domów miała własne studnie, jednak w tych leżących bliżej rzeki woda nie nadawała się do picia, jedynie do celów gospodarczych. Dlatego były w mieście pobudowane cztery studnie głębinowe, poruszane siłą mięśni ludzkich. Jeden na placu… Czytaj dalej

Zapach ziół

Z początkiem wakacji rozpoczynał się dla dzieciarni sezon na zbieranie ziół. O najniezbędniejsze rzeczy dla dzieci dbali rodzice. Na luksusy, takie choćby jak nowe trampki (stare jeszcze całkiem dobre) albo skórzaną piłką (futbolówkę) trzeba było samemu zarobić. Taką możliwość dawała zielarnia na Koziarce (przedwojenny młyn, dziś adoptowany na mieszkania), skupując… Czytaj dalej

Młyn

Okres zimowy to czas częstych wizyt gospodarzy we młynie. Szczególnie w dni targowe, ale również i zwykłe, gospodarze przyjeżdżali ze zbożem do zmielenia na paszę dla trzody i bydła. Bywało, że plac przed młynem był zastawiony na ścisk, zimą saniami, jesienią i wiosną furmankami, a Panowie Młynarze: Orlik, Buraczewski, Grzybowski,… Czytaj dalej

Poczta

Dziś w dobie telefonii komórkowej, automatycznych central telefonicznych i światłowodów trudno sobie wyobrazić, jak ludzie komunikowali się w latach 50. A było to tak. Na terenie miasta było kilkanaście numerów telefonicznych, należących do urzędów i zakładów pracy oraz kilka numerów prywatnych. Po to by mieć telefon prywatny, należało do urzędu… Czytaj dalej

Łaźnia miejska

W 1956 roku wyremontowano starą łaźnię i przystosowano ją na cele publiczne. Powstało kilka sal z pojedynczymi wannami, dwie z dwiema wannami (tzw. małżeńskie) i duża sala zbiorowa z prysznicami. Zanim nie było wodociągu, ludzie nie mieli łazienek z prawdziwego zdarzenia. Kąpali się w miskach, blaszanych wanienkach, podgrzewając wodę w… Czytaj dalej

Ocalić od zapomnienia

„Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” pisał ks. Jan Twardowski. Pamiętajmy o ludziach, którzy mieszkali lub pracowali w nieistniejących już dziś domach, by nie odeszli w niepamięć, jak odchodzi w zapomnienie drewniana architektura starych Sejn. Zapraszam do wzbogacania w komentarzach informacji o pokazanych domach i ich mieszkańcach. Dziękuję administratorom… Czytaj dalej

Stara Przychodnia

Do niedawno stojący dom p. Pietruszkiewiczów (później Dom Handlowy Polka). W latach 50. i 60. wynajmował w nim mieszkanie, znany w całej okolicy, pracujący w ośrodku zdrowia pielęgniarz Pan Franciszek, powszechnie zwany „penicylinką”. Kolejne piętrowy dom to dawny Ośrodek Zdrowia i Szpitalik. W podwórku tego domu stacjonowała pierwsza sejneńska kartka… Czytaj dalej

Zbieg ulic: Emilii Plater (d. Łączna) i Zawadzkiego

Po lewej dom, w którym mieszkała krawcowa. Dalej, już przy Zawadzkiego (obecnie PKO), długi, duży dom, w którym mieszkali m.in. państwo Dereniowie. Stąd Leszek z braćmi siostrą. W latach 60. mieszkali tu też państwo Makowscy z synem Wieśkiem i córkami. Po prawej dom na bardzo wysokim fundamencie (dziś budynek PZU)…. Czytaj dalej